Strona internetowa dla kancelarii prawnej i adwokackiej: forma prawna, zespół i klienci instytucjonalni

Kiedy ktoś szuka adwokata, ocenia człowieka: jego dorobek, obszar specjalizacji i to, czy da się z nim rozmawiać. Kiedy ktoś szuka kancelarii, ocenia organizację. Pyta, czy podmiot ma wystarczającą obsadę, żeby prowadzić kilka spraw równolegle, kto go zastąpi w razie kolizji terminów, czy poradzi sobie z rocznym kontraktem na stałą obsługę i czy przetrwa dłużej niż jedna sprawa. To rozróżnienie decyduje o całej strukturze strony. Dlatego jeśli szukasz strony dla siebie jako adwokata, właściwe treści znajdziesz na podstronie o stronie internetowej dla adwokata, a tutaj zajmujemy się kancelarią jako podmiotem.

Art. 4a ust. 1 Prawa o adwokaturze zawiera zamknięty katalog: adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce cywilnej lub jawnej, partnerskiej, komandytowej albo komandytowo-akcyjnej, przy czym przepis precyzyjnie określa, kto może być w takiej spółce wspólnikiem, partnerem lub komplementariuszem: adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę. Klient instytucjonalny czyta te informacje uważnie, bo od nich zależy, z kim właściwie podpisuje umowę i kto odpowiada za jej wykonanie. Podanie pełnej firmy podmiotu, formy prawnej, numeru KRS lub NIP i adresu siedziby jest w tym segmencie elementem oferty, a nie drobiazgiem do stopki.

Art. 4a ust. 2 stanowi krótko, że wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1, jest świadczenie pomocy prawnej. To ma bezpośrednie przełożenie na to, co może znaleźć się na stronie. Kancelarie prowadzone w takiej formie czasami chcą dołożyć do serwisu ofertę szkoleń komercyjnych, sprzedaż wzorów umów, doradztwo biznesowe czy pośrednictwo. Zanim taka sekcja powstanie, trzeba sprawdzić, czy mieści się w pojęciu pomocy prawnej i czy prowadzi ją ten sam podmiot. W praktyce projektowej oznacza to, że strona kancelarii jest skupiona: opisuje pomoc prawną i sposób jej świadczenia, bez doklejania nieprzystających do niej produktów.

Na większości stron kancelarii zespół to siatka zdjęć z imieniem, nazwiskiem i tytułem zawodowym. Tymczasem to właśnie te podstrony przechwytują najbardziej wartościowy ruch, czyli zapytania weryfikacyjne. Ktoś dostał polecenie, zapisał nazwisko na kartce i wpisuje je w wyszukiwarkę. Jeżeli znajduje pełny profil z obszarami praktyki, izbą, wykształceniem, językami i publikacjami, kontakt jest kwestią minut. Jeżeli znajduje tylko zdjęcie w siatce albo wizytówkę w portalu ogłoszeniowym, kancelaria właśnie oddała sprawę, o której się nie dowie. Każdy prawnik dostaje więc u nas własny adres podstrony, a nie okienko modalne.

Art. 4b ust. 1 pkt 1 Prawa o adwokaturze mówi, że adwokat nie może wykonywać zawodu, jeżeli pozostaje w stosunku pracy, a ust. 3 wyłącza spod tego zakazu pracowników badawczych i badawczo-dydaktycznych. Dla treści strony to drobiazg o realnych konsekwencjach, bo naturalne skądinąd sformułowania w rodzaju nasi pracownicy albo zatrudniamy dziesięciu adwokatów opisują stan, który wobec adwokatów wykonujących zawód nie występuje. Piszemy więc o współpracujących adwokatach i radcach prawnych, o partnerach i o aplikantach, precyzyjnie oddając rzeczywistą strukturę. Klient korporacyjny zauważa taką dokładność, bo sam operuje w podobnych realiach.

Art. 4 ust. 2 wskazuje, że pomoc prawna świadczona jest osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz jednostkom organizacyjnym, a ust. 3 wyjaśnia, że przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną, organizację społeczną lub polityczną oraz inny podmiot nieposiadający osobowości prawnej. Ten jeden przepis opisuje najbardziej dochodowy segment tej branży: stałą obsługę prawną spółek, spółdzielni, wspólnot, fundacji, stowarzyszeń i jednostek samorządu. Sprawy indywidualne są jednorazowe i kończą się wraz z wyrokiem, a umowa o stałą obsługę daje przewidywalny przychód przez lata. Strona, która mówi wyłącznie językiem klienta indywidualnego, ten segment po prostu pomija.

Dlatego budujemy w serwisie drugą, równoległą ścieżkę. Prowadzi ona do podstron opisujących stałą obsługę prawną: co obejmuje abonament, ile godzin miesięcznie zawiera, jaki jest czas reakcji na pilne zapytanie, jak wygląda kontakt poza godzinami pracy, kto jest opiekunem klienta i co dzieje się z godzinami niewykorzystanymi. Dokładamy podstrony branżowe, bo firma szuka kancelarii, która rozumie jej realia: obsługa prawna dewelopera, spółki z branży IT, podmiotu leczniczego, firmy transportowej czy wspólnoty mieszkaniowej to pięć różnych zestawów problemów i pięć różnych zapytań w wyszukiwarce. Każde z nich zasługuje na własną, konkretną podstronę.

Zbiór Zasad Etyki Adwokackiej wymienia wśród dozwolonych form informowania o działalności zawodowej składanie ofert w postępowaniach przetargowych lub konkursowych oraz ofert składanych na wyraźne życzenie potencjalnego klienta. To jest wskazówka dotycząca kanału, który w praktyce jest dla kancelarii bardzo dochodowy, a jednocześnie mało obłożony konkurencją, bo wymaga cierpliwości. Jednostki samorządu, szpitale, spółki komunalne i uczelnie regularnie zamawiają obsługę prawną. Osoba oceniająca ofertę niemal zawsze wchodzi na stronę kancelarii, żeby sprawdzić, czy podmiot jest tym, za kogo się podaje. Strona przygotowana pod ten scenariusz zawiera opis doświadczenia w obsłudze podmiotów publicznych, skład zespołu z kwalifikacjami możliwymi do wykazania w ofercie oraz komplet danych rejestrowych w jednym miejscu.

Kancelaria wielosobowa ma zwykle od sześciu do kilkunastu obszarów praktyki i zwykle wszystkie mieszczą się na jednej podstronie w formie listy. To najkosztowniejszy skrót w całym projekcie. Jedna podstrona z listą dziesięciu dziedzin nie zajmie w wyszukiwarce miejsca na żadnej z nich, bo nie odpowiada w całości na żadne konkretne zapytanie. Dziesięć osobnych podstron, z których każda opisuje jeden rodzaj spraw, przebieg postępowania, typowy czas trwania i model rozliczenia, może zajmować dziesięć różnych pozycji. Przy okazji taka struktura pozwala pokazać, który prawnik z zespołu prowadzi dany obszar, co domyka drogę od problemu klienta do konkretnej osoby.

Kancelarie rozwijające się regionalnie zwykle otwierają drugie i trzecie biuro, a na stronie odzwierciedlają to trzema adresami w stopce. Tymczasem zapytania w wyszukiwarce są ściśle lokalne i łączą rodzaj sprawy z nazwą miasta. Osobna podstrona każdego biura, zawierająca adres, godziny, mapę, zdjęcie wejścia, informację o parkingu oraz nazwiska prawników, którzy tam przyjmują, pozwala kancelarii pojawiać się w wynikach w każdej z tych lokalizacji osobno. Do tego każde biuro powinno mieć własną wizytówkę w Google z dokładnie takim samym zapisem adresu jak na stronie, bo rozbieżności w tym zapisie są jedną z najczęstszych przyczyn słabej widoczności lokalnej.

W rozmowach o stronie kancelarii prawie zawsze mówi się o klientach, a rzadko o tym, co realnie ogranicza wzrost. Kancelaria, która ma więcej spraw niż rąk do pracy, nie potrzebuje kolejnego kanału pozyskiwania klientów, tylko ludzi. Aplikant wybierający miejsce odbywania aplikacji sprawdza dokładnie to samo co klient, tylko szuka innych rzeczy: jakie sprawy prowadzi kancelaria, czy da się przy nich nauczyć zawodu, kto byłby patronem, czy jest ścieżka rozwoju do współpracy po aplikacji. Krótka podstrona kariery, która odpowiada na te pytania konkretnie, kosztuje jeden dzień pracy i potrafi być najlepiej zwracającą się częścią serwisu.

Im większa kancelaria, tym więcej dróg, którymi informacja może wypłynąć, i tym bardziej dotyczy to także strony. Formularz kontaktowy trafiający na skrzynkę współdzieloną przez kilka osób, zapytania przekierowywane na prywatne adresy, wtyczki analityczne rejestrujące adresy odwiedzanych podstron obszarów praktyki: to wszystko są miejsca, w których warto podjąć świadomą decyzję, a nie zostawić ustawienia domyślne. Projektujemy więc formularz zbierający minimum danych, bez pola na opis sprawy, z jednoznaczną informacją, gdzie trafia zgłoszenie, oraz politykę prywatności napisaną pod realny obieg dokumentów w kancelarii, a nie skopiowaną z generatora.

Sekcja aktualności prawnych w kancelariach umiera zwykle po trzech miesiącach, bo nikt nie ma czasu opisywać każdej nowelizacji, a przepisane z serwisów branżowych notatki i tak nikogo nie przekonują. Znacznie lepiej sprawdza się skromniejsza, ale prawdziwa sekcja dorobku: publikacje, wystąpienia na konferencjach, komentarze udzielone mediom, prowadzone szkolenia. Kodeks wymienia publikacje wśród informacji, które wolno podać, a dla klienta instytucjonalnego to najbardziej wiarygodny dowód kompetencji w konkretnej dziedzinie, bo można go zweryfikować. Jeśli zespół rzeczywiście chce pisać, lepiej publikować cztery rzetelne teksty rocznie w obszarze, w którym kancelaria chce pozyskiwać sprawy, niż czterdzieści notatek o wszystkim.

Rozliczacie swój czas i wiecie dokładnie, ile kosztuje godzina partnera spędzona na uzgadnianiu układu podstron. Otwarta wycena agencji zamienia projekt strony w kilkutygodniowe pasmo spotkań, w którym koszt niepewności bywa wyższy niż koszt samego wykonania. Stała cena od 2 990 zł za wersję wielopodstronową oznacza znany z góry budżet, znany termin i skończoną stronę, a wszystkie teksty przedstawiamy do akceptacji przed publikacją. Ostatnie słowo co do każdego zdania zostaje po Waszej stronie, co przy zawodzie związanym zasadami etyki ma znaczenie.